How fast can vaccination against covid-19 make a difference?

Israel has some answers

Vaccination

Hospitals around the world are, once again, buckling under a torrent of covid-19 patients. In places as far apart as London, Cape Town and Los Angeles ambulances wait for hours to unload the sick, and refrigerated lorries have been brought in to hold the dead. Vaccines are the only way out of this. The question is, how quickly can they turn things around?

Vaccines reduce deaths and hospital admissions in two ways: they protect the vaccinated directly, stopping them becoming ill; and they offer indirect protection to the unvaccinated, because those already jabbed will be less likely to infect them.

Read more

Jonagold-appels beschermen tegen corona

Volgens onderzoek van de Universiteit Gent vormen appels van het ras Jonagold een bescherming tegen Covid-19.

Na het testen van 1500 proefpersonen uit West-Vlaanderen van wie 50% dagelijks twee jonagold-appels at en de andere 50% twee elstar-appels, bleek dat in de eerste groep geen enkele besmetting met corona was opgetreden (0 uit 750). In de tweede groep raakten 258 mensen besmet met het coronavirus (258 uit 750).

Jonagold

Uit het onderzoek is overigens niet gebleken of de verschillende testlocaties een rol speelden in het aantal besmettingen. De jonagold-groep werd thuis getest. De elstar-groep verbleef in een verpleegtehuis.

Het onderstaande beeld laat duidelijk de huidige run op jonagold-appels in België zien. Verwacht wordt dat in de komende maanden diverse plunderingen zullen plaatsvinden van jonagold appelboomgaarden door heel België.

De brexiteers kunnen het Brexit-trilemma nog steeds niet onder ogen zien

Maker: PA

Op 8 september sprak Brandon Lewis de inmiddels beroemde woorden: dat de wet op de interne markt van de Britse regering “het internationaal recht slechts op een zeer specifieke en beperkte manier zou schenden”. Dat zette een reeks gebeurtenissen in gang die zelfs nu, twee maanden later, de discussie over dat wetsvoorstel hebben gevormd en zou betekenen dat Groot-Brittannië niet bereid is om het Withdrawal Agreement (dat de regering van Boris Johnson slechts 8 maanden geleden heeft ondertekend) en het Goede Vrijdagakkoord te respecteren, en op deze manier dus bereid is om internationaal recht te overtreden.

Eurocommissaris Maroš Šefčovič legde op 10 september een krachtig geformuleerde verklaring af. De vicevoorzitter verklaarde in niet mis te verstane bewoordingen dat de tijdige en volledige uitvoering van het terugtrekkingsakkoord, inclusief het protocol over Ierland/ Noord-Ierland – waarmee premier Boris Johnson en zijn regering hebben ingestemd, en dat zowel het Britse Lager- als Hogerhuis minder dan een jaar geleden hebben geratificeerd, een wettelijke verplichting is. De Europese Commissie volgde op 1 oktober met een kennisgeving aan het VK, waarop het VK overigens niet heeft gereageerd.

Ondertussen heeft de overwinning van Biden bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen de aandacht gevestigd op wat de verkozen president eind september zei over de Brexit:

Maar zelfs nu – nadat de wet op de interne markt deze week een grote nederlaag leed in het Britse Hogerhuis (van de Lords stemden 433 tegen en 165 voor), blijft de Britse regering bij haar standpunt.

De Ierse minister van Buitenlandse Zaken Coveney vatte het als volgt samen:

Wat is hier aan de hand?

De EU, Ierland, de nieuwe Amerikaanse regering en een grote meerderheid in het Hogerhuis zijn het hier allemaal over eens: er kan geen doorbraak in de richting van een Brexit-deal komen tenzij de clausules die in strijd zijn met het terugtrekkingsakkoord en het NI-protocol worden verwijderd. Je kunt al deze mensen bijna horen roepen: “Hoe kan Boris Johnson c.s. zo dom zijn?”

Ik vraag me echter af of we allemaal het punt missen. Dat het politieke establishment – mensen zoals ik en al die instellingen – verkeerd hebben geïnterpreteerd hoe Johnson dit spel speelt.

Toen ik John Redwood’s belachelijke brief aan Joe Biden las, realiseerde ik me onze denkfout. “Het is de EU die nieuwe grenscontroles aan hun kant van de grens lijkt te willen instellen, die u misschien graag met hen zou willen bespreken”, schreef Redwood. Hoe – zelfs nu – kan hij ooit zoiets schrijven, zei ik hoofdschuddend tegen mezelf.

De reden is dat hij nog steeds weigert het trilemma van afwegingen te erkennen dat J. Daniel Kelemen het meest beknopt samenvat en in de afbeelding hieronder wordt weergegeven. Johnson’s gewijzigde terugtrekkingsakkoord en het NI-protocol is optie A – een grens- of douane-infrastructuur tussen Noord-Ierland en de rest van het VK, en het VK verlaat de interne markt en de douane-unie. D is de onmogelijke optie, maar daar hoopt Redwood nog steeds op.

En dit is eigenlijk niet zo gek veel anders dan wat Johnson in september zei – dat het terugtrekkingsakkoord “nooit logisch was” met betrekking tot Noord-Ierland. Nou, in die zin had hij gelijk – want ook de DUP had daar in december 2019 op gehamerd! En dat leidt je naar zoiets als C op Kelemen’s diagram … en terug naar de deal die May sloot met de EU, en de deal die Johnson afdeed als te soft.

Met andere woorden: terwijl het grootste deel van het debat over de Internal Market Bill gaat over het al dan niet overtreden van het internationaal recht, zijn Johnson en de Brexiteers nog een stap verder terug – ze weigeren zelfs nu in het reine te komen met de realiteit dat het terugtrekkingsakkoord en het NI-protocol het onvermijdelijke resultaat oplevert dat er grensinfrastructuur nodig is tussen Noord-Ierland en de rest van het VK (zie bijvoorbeeld de kopzorgen over parkeerplaatsen voor trucks). Als er een Brexit-deal komt tussen het VK en de EU, plaatst het wetsvoorstel voor de interne markt het VK in kwadrant A in het diagram – en dat verklaart waarom de bepalingen die in strijd zijn met het terugtrekkingsakkoord en het NI-protocol zo belangrijk zijn voor Brexiteers. 

Je zal het een Breexiter niet als zodanig horen zeggen, maar in wezen is de reactie van Redwood, Johnson, Hannan en gelijkgezinden op de beschuldiging dat het wetsvoorstel voor de interne markt in strijd is met het internationaal recht: “So what? Als we dat debat zelfs maar aangaan, betekent dat dat we de impliciete gevolgen van de Brexit moeten erkennen.” Wie ook maar probeert de boodschap over te brengen dat het tijd is voor verantwoorde beslissingen – of het nu het Hogerhuis of Biden of Coveney of Von der Leyen is – Brexiteers willen deze zeker niet horen.

Dit alles – met het verstrijken van de tijd tot het einde van 2020 en dus het einde van de transitieperiode – kan slechts tot één resultaat leiden: No Deal.

Phil Syrpis is tot een vergelijkbare conclusie gekomen – en gebruikt ook Kelemen’s Brexit Trilemma – in dit stuk. Phil’s stuk concentreert zich meer op de juridische implicaties, het mijne meer op de politiek en communicatie, maar de essentiële conclusie in beide gevallen is in wezen dezelfde.

Dit stuk is in het Engels geschreven (link naar originele artikel) door Jon Worth en met zijn toestemming naar het Nederlands vertaald en gepubliceerd. Volg Jon’s blog hier.

How a “no deal” Brexit can be avoided

 It starts with acknowledging the consequences of one.

Brexit, deal or no deal

Britain’s conservatives are fond of Australia, an Anglosphere place with a flourishing economy, fine weather and fabulous beaches. So when trade talks with the European Union were briefly suspended before resuming this week, and Boris Johnson told Britons they might end up not with the Canada-style free-trade agreement he wanted, but instead leave on “Australian terms”, he made the prospect sound beguilingly sunny.

This is typical Johnsonian spin. If the latest face-to-face talks should collapse and Britain end up with no deal, the terms on which it leaves would not be those that apply to Australia, which has many side-deals and is seeking its own free-trade agreement with the eu. They would be closer to those of Afghanistan, Bhutan or Congo: Britain would have no trade deal at all with its largest trading partner, and little prospect of getting one.

Read more in The Economist

Waarom sterven er nu minder mensen aan Covid-19 dan in het voorjaar?

Meer besmettingen, minder doden: gemeten naar de snelle toename van nieuwe besmettingen met het coronavirus blijft het sterftecijfer op een relatief laag niveau. Onderzoekers en artsen hebben hiervoor meerdere verklaringen.

Coronavirus

Elke dag is er slecht nieuws: sinds eind september neemt het aantal mensen in Duitsland dat besmet is met het coronavirus weer toe. Volgens het Robert Koch Instituut (RKI) meldden de gezondheidsautoriteiten in Duitsland vandaag, zaterdag 10 oktober, 4721 nieuwe coronabesmettingen (in Nederland was het aantal besmettingen op dezelfde dag overigens 6.499 op een bevolking die ca. 5x kleiner is). Dit betekent dat Duitsland nog ver verwijderd is van de lente-infectiecijfers van meer dan 6.500 mensen per dag, maar de cijfers laten een duidelijk stijgende lijn zien.

Maar niet alles is zoals het was aan het begin van de pandemie – en dat geeft hoop. Een doorslaggevende variabele heeft zich positief ontwikkeld: ondanks het hoge besmettingspercentage herstellen meer mensen in Duitsland nu van Covid-19. Ongeveer 15 mensen sterven momenteel dagelijks aan Covid-19 in Duitsland, met meer dan 4.700 nieuwe infecties. In april waren er op sommige dagen ongeveer 300 doden, bij iets meer dan 3.500 nieuwe besmettingen per dag.

Het Robert Koch Instituut meldde ook in zijn dagelijkse rapporten dat het aandeel van Covid-19-sterfgevallen momenteel continu onder de één procent ligt – en dus aanzienlijk is afgenomen in vergelijking met het besmettingspercentage in het voorjaar.

Zelfs medische professionals kunnen alleen maar speculeren over de oorzaken. Ze komen met verschillende verklaringen, maar over één ding zijn ze het allemaal eens: niemand gaat ervan uit dat het coronavirus minder gevaarlijk is geworden. Het Robert Koch Instituut is ook van mening dat een verandering/mutatie van het virus die tot een milder verloop van de ziekte leidt, onwaarschijnlijk is.

In juni veroorzaakten uitspraken van een Italiaanse arts, Alberto Zangrillo uit Milaan, enige ophef. Hij beweerde dat het virus minder gevaarlijk werd en minder waarschijnlijk dodelijk zou zijn. Ook toen sprak de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) dit tegen.

De RKI-wetenschappers verklaren het lagere sterftecijfer echter door het feit dat op dit moment jongere mensen vaker ziek worden. Ze worden beschouwd als de oorzaak van de huidige explosie van het aantal besmettingen, maar hebben meestal slechts milde Covid-19-symptomen. Tot dusver zijn er in Duitsland slechts twee doden onder de 20 jaar; 85 procent van alle sterfgevallen waren mensen ouder dan 70 jaar. Het RKI verwacht ook dat de curve van sterfgevallen pas na verloop van tijd zal stijgen. Ernstige ziekteprogressie wordt pas na enige tijd duidelijk. “De medische geschiedenis met mogelijk overlijden is meestal erg lang”, aldus de RKI.

IC Unit

Minder virusdeeltjes betekent minder doden

Maar zelfs onafhankelijk van statistieken, hebben artsen de afgelopen weken en maanden ontdekt dat Covid 19-patiënten minder ziek zijn dan in maart en april. Deze aanname wordt bevestigd door een onderzoek van de arts Said El Zein van Wayne State University in Detroit. Tussen maart en juni nam El Zein meer dan 700 uitstrijkjes van Covid-19-patiënten in het ziekenhuis in Detroit en controleerde ze op hun virusconcencentratie. Al na een paar weken zag hij een duidelijke trend: steeds meer monsters vertoonden een lagere virusconcentratie.

“Alles wijst op een verband tussen de initiële virusconcentratie en het sterftecijfer”, zei El Zeihn. De auteur van het onderzoek gaat ervan uit dat afstand en het dragen van een masker, d.w.z. de verhoogde voorzichtigheid van mensen, heeft geleid tot een lagere virusdosis. Hoe minder virusdeeltjes de keel en uiteindelijk de longen binnendringen, des te mildere symptomen de besmette persoon heeft.

Dit wordt ook bevestigd door Monica Gandhi, arts infectieziekten aan de Universiteit van Californië in San Francisco. Door mondkapjes te dragen zou het lichaam minder coronavirusdeeltjes opnemen, waardoor het immuunsysteem beter met de ziekte om kan gaan.

Toch is er geen consensus in onderzoek. Men puzzelt nog steeds. Sommige artsen denken bijvoorbeeld dat de eerste golf de zwakste patiënten al heeft uitgeschakeld. Sommigen noemen de betere behandelmethoden. Longartsen hebben het over het juiste moment voor beademing, welke medicijnen helpen in welke fase van de ziekte en noemen dat er nu ook aandacht is voor trombose en longembolie.

Dalende sterftecijfers zijn een wereldwijde trend

Het aantal nieuwe besmettingen en sterfgevallen loopt wereldwijd uiteen. In sommige landen is het officiële aantal coronadoden echter systematisch te laag. Dit gebeurt bijvoorbeeld als de statistieken alleen sterfgevallen bevatten van mensen die daadwerkelijk positief zijn getest op het virus, en in andere gevallen wanneer er geen autopsies plaatsvinden.

In termen van absolute sterftecijfers lopen Italië en Mexico nog steeds voorop, volgens gegevens van de Johns Hopkins University. De VS ligt 2,8 procent voor op Duitsland, dat in de middenrange zit met een totaal sterftecijfer van drie procent.

We moeten echter niet te vroeg juichen. In Duitsland neemt het aantal Covid 19-patiënten op intensive care-afdelingen momenteel weer toe. Volgens de Duitse Interdisciplinaire Vereniging voor Intensieve en Spoedeisende Geneeskunde (DIVI) lagen er deze week 487 mensen op de intensive care, van wie 239 ventilatie nodig hebben. Sinds juni is dat aantal niet meer gehaald.

Volgens het RKI werd in het voorjaar ongeveer 20 procent van alle Covid 19-patiënten opgenomen in het ziekenhuis; de afgelopen weken was dat ongeveer vijf tot zes procent.

Lees het originele artikel (in het Duits) in ‘Der Spiegel’.

Why covid-19 will make killing zombie firms off harder

Easier access to credit and government support means they will stumble on

Competition between businesses can deliver vast rewards to the winners, as rich lists dotted with spacefaring billionaires attest. The fate of the losers, on the other hand, is a gruesome demise. At least, that used to be the case. A horde of companies has of late emerged that is neither profitable nor condemned to liquidation or takeover. Such corporate “zombies” stalk the business landscape. They are bad news for the economy. And many more firms are in danger of being zombified during the covid-19 downturn.

Zombie businesses are not a new phenomenon. Marginally profitable firms featured prominently in Japan’s “lost decade” in the 1990s (see article). They have since gained ground in the rest of the world. According to the Bank for International Settlements (bis), a club of central banks, nearly one in six listed firms in rich countries could be classified as a zombie in the run-up to the pandemic, up from around one in 20 in the 1980s.

Read more